RTA JAARPRIJS 2012 VOOR VINCENT HAZELEGER

De RTA jaarprijs voor de beste mannelijke atleet is drie keer op rij gewonnen door Edward Appelman. De eerste keer was de prijs voor Arnold Vreeker. Edward is het dit jaar niet geworden maar een (toen nog) knaap die mij opviel bij de C spelen in Amsterdam twee jaar terug. Hij liep solo in de vierde serie 1.500 m. naar een tijd die bijna goed was voor een medaille. Toen al was duidelijk dat wij met een talent te maken hadden. Hij liep als C-junior 3.35 min. Wij zijn nu twee jaar en ca. 35 seconden verder. Trek daar nog eens 35 seconden vanaf en je zit op een tijd van 3.25…min. Of is dit niet reëel? Vincent heeft tenslotte – zo is uit medisch onderzoek gebleken – Afrikaanse botten! En Spaanse kuiten! Dus waarom niet?

Het seizoen van Bastiaan Bouman viel in drie mooie brokken uiteen. Dat van Vincent kende er twee. Het eerste deel was misère. Het ging niet. Gekwakkel. Gezeur. Gedoe. Scheve gezichten.

Na de NK hebben we de balans opgemaakt. Zo kon het niet verder. Vincent moest eerst helemaal beter worden. Het plezier terugkrijgen en pas dan weer naar de baan. Zo gezegd zo gedaan. Vincent pakte rust. Nam contact op met mijn oude masseur en al snel meldde Vincent dat hij “ beet “ had en dat hij al snel verbetering merkte. Vincent pakte rustige duurloopjes. Geleidelijk aan. Het ging steeds beter. Na zo’ n 6 weken kondigde hij zijn terugkeer aan op de baan. Er verscheen een andere Vincent. Het lopen zag er veel beter uit, eigenlijk zoals het zou moeten.

Dat vertaalde zich heel snel in persoonlijke records en in het geval van Vincent is een persoonlijk record als gauw een clubrecord. Achtereenvolgens pakte hij bij de junioren B de clubrecords op de 1000 meter, de 1500 m., de 800 m (Bastiaan balen!) en de 2.000 m .Het was dat op 1 oktober het baanseizoen eindigde anders was Vincent nu nog bezig records te verbeteren!! Na het zuur van het eerste half jaar kwam dus het zoet van het tweede halfjaar.

Het moge duidelijk zijn dat de jaarprijs RTA 2012 naar Vincent Hazeleger is gegaan. Hij heeft hem dik verdiend. Inmiddels is Vincent doorgedrongen tot de nationale selectie. Zijn ambities voor 2013 heeft hij uitgesproken. Het clubrecord op de 1.500 van zijn trainer moet er aan geloven. Dezelfde ambitie heeft Edward Appelman op de 800 m. Het zal toch niet zo zijn dat mijn naam van het clubrecordbord van Trias verdwijnt!

Een anekdote. Het speelt zich af tijdens de NK Junioren in Breda. Vincent was toen nog aan het kwakkelen. Hij was op de 1500 m. met de hakken over de sloot doorgedrongen tot de finale. Kort voor de start greep hij naar zijn been. Het was duidelijk: hij had weer last. Het kon niets worden. Het werd niet niets maar het hield ook niet over; in ieder geval niet wat Vincent ervan had gehoopt! Ik liet Vincent met rust. Plots kwam ik hem tegen “ Ik kreeg een polsstok op mijn kop! “ stamelde hij. Ik wist niet wat ik hoorde. Wat blijkt nu: op het moment dat de 1500 m. lopers langs kwamen was een polsstokhoogspringer bezig met zijn aanloop. Hij zette af en zwiepte met zijn voeten tegen de lat, die op de grond kwam en als een springveer bovenop het hoofd van Vincent viel! Dat was na 300 m. Er was vanaf dat moment geen sprake meer van een race. Het was bizar. Wie kan zoiets bedenken? Een discus op de baan? Kan gebeuren. Een speer tussen de verspringers? Risico van het vak. Maar tijdens het lopen een polsstoklat op je hoofd?

Atleten: jullie zijn gewaarschuwd. Kijk voortaan tijdens het hardlopen niet alleen uit voor discuswerpers, speerwerpers maar ook voor polsstokhoogspringers!

Het ga jullie goed in 2013!!!

Peter P. Appelman

Leave a Reply