Reisverslag over bezoek aan Gambia door Astrid Besseling

Maandag 19 maart 2018 stapte ik om 16.15 uur in het vliegtuig naar Banjul in Gambia tezamen met Isabelle Schouten, dochter van Hans Schouten. Hans Schouten is atletiektrainer bij AV Trias en oprichter van de ‘Stichting van Vrienden van Allahein Foundation Gambia’.

Isabelle en Hans bieden ondersteuning aan de Allahein Foundation in Gambia op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg, tuinbouw, natuurbeheer en sportactiviteiten. Heel toevallig sprak ik Hans bij AV Trias en vroeg ik hem naar zijn Stichting. Vol enthousiasme vertelde hij hierover en dat zijn dochter die maandag naar Gambia zou gaan voor 3 weken. Een week later zaten we samen in het vliegtuig.

We worden van het vliegveld gehaald door de locals Mariama en Abdou en rijden naar de compound, waar Hans een huis voor Mariama huurt en een auto had geregeld. Hij heeft haar enorm geholpen vanuit de goot naar een goed bestaan. Adbou is een kennis van haar. Het is letterlijk en figuurlijk een warm welkom (35 graden).

Gambia is het land van de glimlach en het ontspannen leven.

Isabelle en ik verblijven in het huis van Mariama. Mariama gaat met haar dochtertje van 4 jaar naar haar zus verderop in het dorp.

Na een lichte cultuurshock komen we bij op de mooie witte stranden, met 35 graden, volop zon en blauwe lucht. Kortom genieten.

Bij elke stap die je neemt in het dorp op het strand of waar dan ook komen de Gambianen naar je toe met een big smile en de stellen altijd de dezelfde vragen:

  • Hello, how are you?
  • What’s your name?
  • Where do you come from?
  • Where are you staying?

Wij lachen gewoon terug, noemen andere namen en vermelden geen locaties, want voor je het weet zijn ze de hele dag bij je J. Gelukkig niet opdringerig en geen onveilig gevoel, het hoort nu eenmaal bij de cultuur.

De omgeving is erg mooi. De snelweg is mooi geasfalteerd en de rest van de wegen is van rood zand. Het is erg stoffig, ook door woestijnzandstormen, al het groen is bedolven onder het rode zand. Iets verderop is alles wel mooi groen, met palmbomen, bamboe en tropische planten.

Gambia staat bekend om haar vele soorten vogels: het is een uitstekend land voor vogelaars. Verder zijn er veel apen, krokodillen en helaas loslopende honden en katten.

In Kolili, waar wij verblijven, is het vrij druk, gezellig, toeristisch en is er genoeg te beleven. Op ‘De Strip’ zijn wel 50 restaurants of bars met live muziek, hoofdzakelijk reggae. Er heerst een gezellig sfeertje in de avond.

Verder zijn er heel veel houten hutjes of winkeltjes met kleding, houten beelden, sieraden, supermarkten, geldwisselkantoren, telefoonkaarten en informatiestands voor excursies.

Ook zijn er mooie hotels van 2 tot 5 sterren. Overal loopt politie in mooie blauwe pakken die graag een praatje met je wil maken. Waar je ook loopt, overal lopen, zitten en staan mensen. De meesten atletisch gebouwd, vele zijn hardlopers, voetballers of doen aan fitness.

Wij zijn bij de twee scholen geweest van de Stichting Allahein Foundation Gambia: ‘Janet Primary School’ in Kolili en ‘Secundary School’ in Kabekel vlakbij Marakissa Rivercamp. Het is een prachtig gebouw, ziet er heel netjes uit: alles is pas geschilderd en er ligt grote tuin eromheen. De kinderen krijgen hier goed onderwijs. De directeuren en leerkrachten zijn super enthousiast en doen veel voor de Stichting.

Gambia is zeker een aanrader en natuurlijk ook goed om de ‘Stichting Allahein Foundation Gambia’ https://www.stichtingallaheingambia.nl/ te ondersteunen middels een donatie.

Hans Schouten nogmaals bedankt voor je enorme inzet. De mooie projecten lopen nu dankzij jou! Mijn complimenten! Heel veel succes! En door jou heb ik je fantastische dochter Isabelle ontmoet.

Gambia was voor mij een leuke en bijzondere ervaring en mooi om daar geweest te zijn. Met dank aan Hans en Isabelle.

Astrid Besseling is weer een ervaring rijker!

 

 

Leave a Reply